Dwie nowe drogi przy szpitalu. Jedna ulicą Aleksandra Soplińskiego

Miasto zakończyło budowę dwóch dróg na os. Powstańców Wielkopolskich. Prezydent Ciechanowa zawnioskował o uhonorowanie Aleksandra Soplińskiego – lekarza, społecznika, samorządowca, posła i wiceministra zdrowia – poprzez nadanie jego imienia jednej z nowo powstałych dróg przy Specjalistycznym Szpitalu Wojewódzkim w Ciechanowie. Rada Miasta Ciechanów jednogłośnie przyjęła uchwałę w tej sprawie. Budowę dróg dofinansował samorząd województwa mazowieckiego.

W grudniu 2025 r. zakończyła się miejska inwestycja związana z budową alternatywnych dróg dojazdowych do Specjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Ciechanowie.

Pierwsza droga, o której mowa prowadzi od strony u. Pułtuskiej (drogi krajowej) w kierunku północnym. Druga wybudowana droga odchodzi od ul. Opinogórskiej w stronę ul. Powstańców Wielkopolskich. Nowo powstała infrastruktura ma poprawić bezpieczeństwo, sprawność i komfort komunikacji, gdyż oprócz jezdni powstały chodniki, drogi rowerowe oraz oświetlenie. Na os. Powstańców Wielkopolskich aktualnie prowadzone są inwestycje w budownictwo wielorodzinne, w tym budowa 78 mieszkań przez spółkę SIM Północne Mazowsze, której udziałowcem jest Gmina Miejska Ciechanów.

O nadanie nazwy ulicy odchodzącej od ul. Pułtuskiej i upamiętnienie Aleksandra Soplińskiego – zasłużonego mieszkańca Ciechanowa, lekarza, społecznika, samorządowca, posła i wiceministra zdrowia – zawnioskował do Rady Miasta Ciechanów prezydent Krzysztof Kosiński. Radni jednogłośnie przychylili się do inicjatywy prezydenta.

– Propozycja nadania nazwy tej ulicy, usytuowanej w sąsiedztwie szpitala, stanowi wyraz uhonorowania osoby szczególnie zasłużonej dla miasta i regionu. Aleksander Sopliński był przykładem wybitnego lekarza, który łączył kompetencje medyczne z zaangażowaniem społecznym i działalnością publiczną. Jego droga zawodowa obejmowała zarówno pracę w ochronie zdrowia, jak i długoletnią aktywność w samorządzie lokalnym, polskim parlamencie oraz administracji rządowej – podkreślił prezydent Ciechanowa Krzysztof Kosiński i dodaje:

– Aleksander Sopliński całym swoim życiem zasłużył na trwałe upamiętnienie w Ciechanowie. Jego działalność zawodowa i publiczna była świadectwem oddania ludziom i miastu. Ulica nazwana jego imieniem będzie nie tylko wyrazem wdzięczności, ale też symbolem wartości, które reprezentował – troski o dobro innych. Ulica zlokalizowana przy ciechanowskim szpitalu, z którym był związany przez większość życia, będzie wymownym gestem, by uczcić Jego pamięć. Będzie to z pewnością wyraz uhonorowania postaci znanej i zasłużonej dla całej ziemi ciechanowskiej.

Infrastruktura drogowa ze wsparciem Mazowsza

Budowę dwóch dróg wsparł samorząd Mazowsza. Na realizację inwestycji miasto pozyskało finansowanie w formie dotacji z budżetu Województwa Mazowieckiego na kwotę 11 093 773,19 zł, z podziałem na lata 2024-2026. Jak zaznacza Marszałek Województwa Mazowieckiego Adam Struzik:

– Specjalistyczny Szpital Wojewódzki w Ciechanowie jest kluczową placówką ochrony zdrowia na północnym Mazowszu. Zapewnia kompleksową opiekę specjalistyczną, a jego SOR obsługuje mieszkańców całego powiatu. Dlatego tak istotne jest jego niezakłócone funkcjonowanie oraz sprawny transport pacjentów. Właśnie temu służy nowa infrastruktura powstała w Ciechanowie. Szpital, założony w 1915 roku, łączy nowoczesne leczenie z wieloletnią tradycją. W jego historii szczególne miejsce zajmuje Aleksander Sopliński, którego zasługi są nieocenione. Cieszę się, że społeczność Ciechanowa upamiętnia tak zasłużoną osobę.

Aleksander Sopliński

Urodził się 25 marca 1942 r. w Ciechanowie. Jego rodzice pochodzili z podciechanowskiego Nużewa. Ojciec był aktywnym działaczem ruchu ludowego. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Ciechanowie, gdzie osiadł na stałe. Był absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Zygmunta Krasińskiego w Ciechanowie. Na studia medyczne wyjechał do Gdańska, gdzie ukończył Akademię Medyczną na Wydziale Lekarskim. Na pierwszym roku studiów (1962 r.) poznał przyszłą żonę Elwirę. Oboje angażowali się w akcje kulturalne i pomocowe w Gdańsku, m.in. dla Domu Dziecka w Oliwie. Para pobrała się w 1969 r., a rok później urodzili się im synowie – bliźnięta: Piotr i Andrzej.

Już w okresie studiów Aleksander Sopliński dał się poznać jako wyjątkowo aktywny student. Pełnił funkcję Przewodniczącego Koła Naukowego Położnictwa Akademii Medycznej w Gdańsku, był również Przewodniczącym Rady Osiedla Kampusu Akademii Medycznej. Od 1961 r., jeszcze przed rozpoczęciem studiów, pracował już w szpitalu, pomagał jako sanitariusz. Dzięki temu zdobywał dodatkowe punkty na studia. Praca ta pokazała mu i uświadomiła realia funkcjonowania ówczesnej służby zdrowia, trudne warunki z jakimi musieli mierzyć się wówczas zarówno pacjenci, jak i personel medyczny. To właśnie wtedy zrodziło się w nim przekonanie, że powinien podnosić jakość opieki zdrowotnej, być odpowiedzialnym za budowanie nowoczesnego i przede wszystkim dostępnego szpitalnictwa. Był wrażliwy na zaniedbania zdrowotne, zwłaszcza mieszkańców wsi.

Z ciechanowskim szpitalem zawodowo na stałe związał się w 1968 r., od razu gdy odebrał dyplom lekarza. Pracę rozpoczął w ówczesnym Szpitalu Powiatowym w Ciechanowie. Po studiach od razu wrócił na stałe do rodzinnego Ciechanowa, następnie po pojawieniu się na świecie dzieci dołączyła do niego żona z synami.

I stopień specjalizacji w zakresie położnictwa i ginekologii uzyskał w 1973 roku,  a  II stopień  w 1977 roku. Pracował na co dzień w oddziale położniczym. Najpierw na stanowisku asystenta ginekologa. Razem z dr. n. med. Bogusławem Wernerem, dr Anną Obojską i dr. Antonim Sienkiewiczem organizował pracę oddziału w nowym budynku szpitala. 1 marca 1985 roku został powołany na stanowisko Zastępcy Ordynatora Oddziału Położniczo-Ginekologicznego. Pełnił tę funkcję do 1997 roku. Następnie w wyniku przeprowadzonego konkursu objął funkcję ordynatora oddziału ginekologiczno-położniczego. Kolejny konkurs na to stanowisko wygrał w 2004 r.

Głównym celem, jaki sobie postawił było unowocześnienie opieki medycznej oraz rozwój diagnostyki cytologicznej. W 1975 roku odbył szkolenie w zakresie cytologii onkologicznej. Zorganizował i prowadził do 1996 roku pracownię Cytodiagnostyki. Był przez wiele lat jedynym ginekologiem-cytologiem w naszym regionie. Mikroskop stał się jego nieodłącznym narzędziem pracy. Rocznie odczytywał kilka tysięcy wyników badań, często pracując także w domu czy podróży.

Był współtwórcą regionalnego programu opieki zdrowotnej nad kobietą w ówczesnym województwie ciechanowskim. Z jego inicjatywy wdrożono w szpitalu zasady programu „Rodzić po ludzku”, co wiązało się z szeregiem innowacji, np. wprowadzeniem odwiedzin w oddziale, umożliwieniem matkom karmienia dzieci od razu po porodzie oraz rozszerzeniem zakresu zabiegów okołomedycznych przy przyjęciu ciężarnej. Organizował liczne szkolenia dla lekarzy, pielęgniarek i położnych, podnosząc kwalifikacje całego personelu. Swój talent dydaktyczny wykorzystywał szkoląc młodych kolegów. Efektem tych zespołowych działań było dwukrotne zajęcie przez odział pierwszego miejsca i otrzymanie dyplomu uznania dla szpitala w akcji „Rodzić po ludzku” (ex aequo ze znanym warszawskim szpitalem przy ul. Żelaznej) i tytułu „Szpitala Przyjaznego Dziecku”. W latach 90. szpital wyróżniono także nagrodą „Złoty bocian” za stworzenie godnych warunków i podniesienie poziomu opieki okołoporodowej. Oddział znalazł się również w dwudziestce najlepszych w kraju w rankingu ogólnopolskiego tygodnika, jeśli chodzi o opiekę okołoporodową. W latach 1968-1991 był nauczycielem położnictwa i ginekologii w Zespole Szkół Medycznych w Ciechanowie oraz głównym inicjatorem rozpoczęcia szkolenia położnych dla potrzeb Północnego Mazowsza. Pełnił także funkcję specjalisty wojewódzkiego w dziedzinie położnictwa (1997-1999). Towarzyszył narodzinom wielu ciechanowian i nie tylko.

Aleksander Sopliński znany jest także ze swojej aktywności społecznej i politycznej. To postać nierozerwalnie związana z historią transformacji ustrojowej Polski na szczeblu lokalnym oraz rozwojem Mazowsza. Najpierw publiczną działalność rozpoczął w swoim rodzinnym mieście, gdzie jeszcze przed rokiem 1990 był radnym Miejskiej, następnie Wojewódzkiej Rady Narodowej. Kluczowym okresem jego aktywności były lata 1990-1998. W tym czasie sprawował funkcje wiceprzewodniczącego, a później przewodniczącego Rady Miasta Ciechanów. Był to istotny czas rozbudowy Ciechanowa. Osobiście zaangażowany był w szereg strategicznych inwestycji i inicjatyw miejskich. Do najważniejszych z nich należało powstanie nowoczesnej oczyszczalni ścieków oraz budowa pływalni. Aktywnie uczestniczył także w procesie tworzenia uczelni zawodowej (dzisiejsza Państwowa Akademia Nauk Stosowanych), a następnie kierunku pielęgniarstwa oraz w rewitalizacji Zamku Książąt Mazowieckich. Był znany z działań na rzecz ograniczania palenia papierosów i angażował się w prace nad zmianami w krajowej ustawie antynikotynowej.

W kolejnych latach był radnym województwa mazowieckiego i wiceprzewodniczącym sejmiku I kadencji, a od 2003 do 2005 r. wiceprzewodniczącym sejmiku II kadencji. Od 2005 r., przez dwie kadencje, był posłem na Sejm RP. Zasiadał w ławach poselskich z ramienia Polskiego Stronnictwa Ludowego (startował w okręgu płocko-ciechanowskim). Zasiadał m.in. w Komisji Zdrowia, Komisji Polityki Społecznej, Komisji Kultury i Środków Przekazu, Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki. Przynależał także do zespołów parlamentarnych m.in. ds. osób niepełnosprawnych i stwardnienia rozsianego. Przez wiele lat był wiceprezesem Zarządu Polskiego Stronnictwa Ludowego na Mazowszu i struktur powiatowych. 7 lutego 2011 roku przeszedł na emeryturę.

W 2012 r. został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia. Funkcję wiceministra pełnił do 2015 r. Współpracował z dzisiejszym Departamentem Pielęgniarek i Położnych w Ministerstwie Zdrowia, Departamentem Polityki Lekowej i Farmacji oraz Departamentem Rozwoju Kadr Medycznych. W roli wiceministra odwiedzał ciechanowski szpital. Służył radą i pomocą, wspierając rozwój szpitala. 

Odznaczony został Krzyżem Kawalerskim (1999) i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Zmarł 20 kwietnia 2021 roku w wieku 79 lat. 24 kwietnia odbył się pogrzeb, podczas którego pożegnano Aleksandra Soplińskiego – cenionego lekarza, społecznika, samorządowca i parlamentarzystę. Uroczystość pogrzebowa odbyła się w Kościele św. Piotra Apostoła w Ciechanowie, miała charakter państwowy. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Ciechanowie wśród innych osób tworzących historię lokalnej społeczności. Pozostawił żonę Elwirę, dwóch synów: Andrzeja i Piotra, troje wnuków: Aleksandrę, Anastazję i Michała oraz dwoje prawnucząt: Leonarda i Teodora.